Παρασκευή, 12 Απριλίου 2013

ΠΟΙΟΙ ΘΕΛΟΥΝ ΤΗΝ ΔΡΑΧΜΗ

Από το πουθενά έχει αρχίσει ξανά η κουβέντα περί δραχμής. Καθημερινά πλέον, όλοι μου λένε ότι οδεύουμε προς την δραχμή, θέλουμε δεν θέλουμε.

Υπάρχουν δυο κατηγορίες Ελλήνων πολιτών που θέλουν την δραχμή. Η πρώτη κατηγορία αποτελείται από πολίτες και τις πολιτικές ηγεσίες που είναι παντελώς άσχετοι με τις επιπτώσεις μιας τέτοιας κίνησης και, η δεύτερη κατηγορία, είναι αυτών που ξέρουν πολύ καλά τι σημαίνει και το επιδιώκουν διότι τους συμφέρει.

Η πρώτη κατηγορία που θέλει την δραχμή είναι ορατή. Είναι για παράδειγμα ορισμένοι σαν τον κ. Λαφαζάνη, τον κ. Αλαβάνο (που ετοιμάζει κόμμα της δραχμής) και είναι επίσης σαν τον κ. Κατσανέβα, που επίσης ετοιμάζει κόμμα δραχμής (τι διδάσκει αυτός ο άνθρωπος στους μαθητές του θα ήθελα να ξέρω. Πληρώνω όσα-όσα για να είμαι στα έδρανα στην τάξη του για μια και μόνο μέρα, για να παρακολουθήσω κάποιο μάθημα του κ. Κατσανέβα). Είναι όλοι αυτοί που λένε ότι η δραχμή δεν είναι φετίχ και όλοι αυτοί που στην απελπισία τους, πιστεύουν τον οποιονδήποτε άσχετο που λέει ότι η δραχμή θα τους σώσει.



Παραδέχομαι, όμως, ότι όλοι αυτοί έχουν μια καλή δικαιολογία... την άγνοια. Όλοι αυτοί αγνοούν τους μηχανισμούς της αγοράς και ότι μόνο μέσα από τους μηχανισμούς της αγοράς μπορεί το σημερινό χάλι στην Ελλάδα να επιδιορθωθεί. Και επειδή όλοι αυτοί έχουν άγνοια, βασίζονται σε διάφορες πολιτικές θεωρίες (για αγρίους) που δεν έχουν σχέση με την πραγματικότητα, παρά μόνο σε κάποια άλλη διάσταση(αριστερή βέβαια) του χρόνο-χώρου.

Δεν μπορεί κάνεις να περιμένει τον μέσο ψηφοφόρο του ΚΚΕ να γνωρίζει έστω και ελάχιστα μαθηματικά για να μπορεί να κατανοήσει τι σημαίνει ξανά δραχμή. Οι άνθρωποι ακολουθούν πιστά ό,τι λέει το κόμμα σαν θρησκεία – πίστευε και μη ερεύνα που λένε.

Και μην νομίζει κανείς ότι οι ψηφοφόροι του ΖΥΡΙΖΑ έχουν πολύ μεγάλη διαφορά από αυτούς του ΚΚΕ ή της Χρυσής Αυγής. Όλοι αυτοί αποτελούν το φαιοκόκκινο μέτωπο και δεν μπορεί κανείς να περιμένει τίποτα παραπάνω σε νοοτροπία και σκεπτικό.

Η δεύτερη κατηγόρια αυτών που θέλουν τη δραχμή δεν φαίνονται στο γυμνό μάτι διότι είναι στο παρασκήνιο.

Είναι όλοι αυτοί που έχουν ένα μεγάλο κομπόδεμα στο εξωτερικό, γνωρίζοντας πολύ καλά ότι αν πάμε ξανά στην δραχμή, η υποτίμηση που θα υποστεί το νόμισμα είναι τουλάχιστον 70% και τα λεφτά που έχουν στο εξωτερικό, θα τους αυξήσουν κατακόρυφα την αγοραστική τους δύναμη στην Ελλάδα.

Και μην νομίζετε ότι μιλάω μόνο για την πολιτική πλουτοκρατία που έχει εκατομμύρια. Ακόμα και 300.000 ευρώ να έχει κανείς στο εξωτερικό, στην Ελλάδα της δραχμής, θα ζει σαν βασιλιάς.

Η πλάκα όμως είναι ότι όλοι αυτοί που μιλούν για δραχμή, δεν αντιλαμβάνονται πόσο φτωχοί θα γίνουν. Επίσης δεν αντιλαμβάνονται ότι αυτοί που είναι στο παρασκήνιο και τους παρακινούν, είναι μεν θεωρητικά στην ίδια πολιτική παράταξη, αλλά επί της ουσίας είναι ο μεγαλύτερος εχθρός τους.

Το άλλο που δεν αντιλαμβάνονται όλοι αυτοί που ανοιχτά μιλούν για δραχμή, είναι ότι αυτοί που είναι στο παρασκήνιο και θεωρητικά είναι “δικοί τους”, δεν αναλαμβάνουν κανένα ρίσκο προωθώντας της δραχμή, διότι αν γίνει κάτι και διαλυθεί η χώρα (σίγουρο στοίχημα κατά την άποψή μου) αυτοί τα κουμάντα τους τα έχουν κάνει - μπορούν ανά πάσα στιγμή να φύγουν και να ζήσουν το εξωτερικό και να γελούν με όλους αυτούς τους ανόητους που μας έφεραν εδώ και διέλυσαν τη χώρα.

Και κάτι άλλο, στο μέλλον όλοι αυτοί του παρασκηνίου θα θελήσουν να ζητήσουν και τα ρέστα (σαν ορισμένους πολιτικούς της δεκαετίας του ‘70, ονόματα δεν λέμε) και θέλουν ξανά να κάνουν το κουμάντο, υποστηρίζοντας ότι αυτοί δεν φταίνε σε τίποτα.

Όλοι αυτοί που νομίζουν ότι η δραχμή είναι αστείο, να τα έχουν υπόψη…

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου