Η πρώτη επαφή με τη δημοσιότητα της Ζωής Κωνσταντοπούλου ήταν στο πλάι του πατέρα της Νίκου σε τέσσερις πολύ σημαντικές δικαστικές υποθέσεις που μονοπώλησαν τον ενδιαφέρον της κοινής γνώμης. Ηταν οι δίκες της Μαργαρίτας Καραβασίλη για το εξασθενές χρώμιο στον Ασωπό, της εκπαιδευτικού Στέλλας Πρωτονοτάριου που έκανε εθελοντικά μαθήματα σε παιδιά μεταναστών, η πολύκροτη υπόθεση του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου αλλά και η συμμετοχή στην νομική ομάδα που διερευνούσε τα στοιχεία για το σκάνδαλο των υποκλοπών και το θάνατο του Κώστα Τσαλικίδη.
Ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου μπορεί να οφείλει την εμπλοκή του με την περίφημη λίστα Λαγκάρντ κατά κύριο λόγο στις ξαδέρφες του αλλά και η κάθοδος του στην πολιτική, οφείλεται εξίσου στην άρνηση τους να διαδεχθούν τον πατέρα τους Μιχάλη Παπακωνσταντίνου. Ετσι η πρώτη απόπειρα να εισόδου στην πολιτική κονίστρα έγινε μέσω κρούσης το 1994 στον τότε πρόεδρο της Νέας Δημοκρατίας Μιλτιάδη Εβερτ. Η απάντηση αναπάντεχα ήταν αρνητική καθώς κρίθηκε πως δεν συγκέντρωνε τις προϋποθέσεις και τα χαρακτηριστικά για το «νέο αίμα» τεχνοκρατών και πολιτικών που ήθελε ο Εβερτ να εμπλουτίσουν τη ΝΔ. Αγκάθι αποτελούσαν ακόμη οι νεοφιλελευθερίζουσες απόψεις του.
